Willem Slooff
Bespeelt met trots de kleinste trompet, maar komt overal bovenuit. En zijn bladmuziek? Overbodig. Doet alles uit z’n hoofd en improviseert en driftig op los. Willem speelt al zo lang eerste trompet dat hij zelf niet meer weet hoe lang hij al lid is. Op een dieet van vloeibaar gerstenat en pure wilskracht gaat hij waarschijnlijk nog vele jaren mee.
Nick Boutkan
Op trompet is Nick een onmisbare schakel. Nick blijft stug doorspelen als Willem weer eens frivool aan het improviseren is. Eén van de weinigen die weet wat hij doet, want ja, hij heeft gestudeerd aan Codarts. Debuteerde in 2015 als invaller voor (oud-lid) Corné en was destijds onze ‘benjamin’ van de kapel. Herkenbaar aan zijn gouden krullen, zo glanzend als zijn blonde trompet.
Dian Slooff
Een lid dat duidelijk laat zien dat muzikale genen erfelijk zijn. Dochter van Willem, maar absoluut haar eigen merk. Grote rode trompet, grote warme klank. Scherpe geest en een nog scherpere tong. Ze is slanker dan een trompetbocht en sneller met een woordspeling dan de kapel met inzetten.
Evelyne Wassenaar
Ze tovert noten uit haar sax waarvan de kapel het bestaan niet eens afwist. Speelde ooit hobo op hoog niveau bij een ander orkest en is via haar man (Pim) onze kapel binnengerold. Is niet bang voor een dansje tijdens haar virtuoze melodieën en solo’s. Ooit geleerd bij een Zunderts Bloaskapel tijdens Carnaval. Wanneer de rest aan goudkleurige rakkers denkt, denkt zij aan de presentjes voor de inleners. Een warme klank en een warm hart.
Pieter Wolbach
Altijd vrolijk en met de energie van een 16 jarige speelt Pieter de tenorsax. Na een sabbatical wegens onenigheidmet zijn longen is hij alweer flink wat jaartjes terug. Tussen het kopergeweld houdt hij zich met z’n virtuoze loopjes goed staande. Daarnaast regelt hij de optredens en houdt de boel draaiende.
Pim Vernooij
Met de grootste sax die je als 60-jarige kunt liften krijgt hij alle voetjes van de vloer. Een dikke steunpilaar in de onderstemmen. Ritmisch altijd super-strak en in de groove. Handig als de sous uit de bocht dreigt te vliegen. Ondanks dat Pim de oudste is, is hij de eerste met een grap. Meester-imitator en hilarisch goed in typetjes. Herkenbaar aan zijn zwarte hoedje.
Paul Bouman
Toeteren zit in z’n bloed. Al jaren een vaste waarde in onze kapel sinds zijn debuut als inval-piet in 1998 in de Ridderhof. Zijn vader heeft de kapel al uitgespeeld. Eindbaas status. Paul doet zijn best om dat te evenaren. Hoewel zijn noten niet altijd raak zijn zijn de decibellen dit wel. Naast zijn harde noten maakt hij ook graag harde grappen.
Mirjam Oudkerk
Het was liefde op het eerste gezicht toen Mirjam de kapel zag spelen in de Keizerswaard in Rotterdam.
Ze mocht eerst proeven aan de sousafoon van Marius de Winter (oud-sousspeler) maar ze bleef trouw aan haar ‘Barrie’. Goedlachs en altijd gezellig is Mirjam. In haar favoriete rol als ‘Piet’ is ze vooral in haar element; met dansjes, hossen, gek doen weet ze van ieder optreden een feest te maken.
Stan Verwaal
Gelukkig is er sinds jaren weer een trombone in de kapel. Stan geeft met z’n geknetter veel extra projectie, decibellen en een scala aan effecten aan de muziek.
Met zijn lengte van bijna 2 meter en een dito schuif een opvallende verschijning. Voor een lekkere napik of een solopartij draait hij z’n hand niet om. Ook zorgt hij altijd voor innovatieve en verrassende nieuwe muziek op de lessenaar.
Jaap Kooiman
Ooit begonnen op wasbord, sambabal, shaker en koebel. Het maakte hem niet uit, overal maakte hij een feestje van. Vervolgens doorgeschoven naar kleine trom en vormt samen met Bert en Hans het ‘motorblok’ van de band. Een verstrooide professor met gevoel voor improvisatie en ritme. Vergeet van alles, en is zelden ergens op tijd. Maar geef hem twee stokken, een kaasplank en wat speciaalbier en hij heeft het leven weer onder controle.
Bert de Jong
Op grote trom is hij de stille kracht van de club. Altijd op tijd, altijd strak. Dankzij Bert zijn we tegenwoordig goed toonbaar met polo’s die allemaal dezelfde tint rood hebben. Bert is er altijd, behalve op Koningsdag, dan wordt hij eens toegetoeterd terwijl hij toeterend in zijn bus rijdt.
Hans van de Pligt
Heeft al een tijd geleden de eervolle taak overgenomen van Ton Bouman. Flinke biceps heeft hij in de loop der jaren gekweekt. Bij Hans klinken de bekkens niet, ze gebeuren. Heel zijn ziel en zaligheid gooit hij erin. Je kunt Hans herkennen aan z’n rare sprongen en capriolen tijdens het spelen. Geef hem met kerst de sleighbells en hij verandert ineens een subtiele kerstelf met nog meer ritmisch talent.
Mareno
Jongste lid. Jongste lidmaatschap. Grootste instrument. Het is net een zeldzaam natuurverschijnsel. Indrukwekkend, luid en onvoorspelbaar. Als hij er is. Dan weet iedereen het meteen. Een mysterieus fenomeen met veel lucht en weinig woorden. Aan enthousiasme géén gebrek zullen we maar zeggen. Tevens een wandelende encyclopedie op het gebied van marsmuziek.